Δεν τελειώσαμε

Αντώνης Ρέμος

Στίχοι: Γιώργος Θεοφάνους
Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους

Κοιτάω παλιές φωτογραφίες
Μικρές δικές μας ιστορίες
Χαμόγελα που κλείστηκαν σ' ένα χαρτί
Διαβάζω κάρτες, γράμματά σου
Και στο ψυγείο σημειώματά σου
Κι απ' ό,τι σε θυμίζει παίρνω ζωή

Μα δεν τελειώσαμε
Δεν γίνεται σου λέω, δεν τελειώσαμε
Το χρόνο απλά για λίγο τον παγώσαμε
Αυτό θυμάμαι, αυτό είπες πριν χαθείς
Και μου το ορκίστηκες
Μα απ' τη ζωή μου τώρα εξαφανίστηκες
Για την αγάπη μου ποτέ δεν πείστηκες
Μα ακόμα δεν τελειώσαμε εμείς

Μα αντέχω ακόμα και ας γίνομαι λιώμα
Πληγωμένη καρδιά μου, κάνε υπομονή
Μα αντέχω σου λέω κι ας χτυπιέμαι, ας κλαίω
Μέσα στην αγκαλιά μου
κάποια μέρα θα 'ρθεί.

Τραγούδια γράφω που πονάνε
Κι από τα μάτια μου κυλάνε
Δυο καταιγίδες δάκρυα που σε ζητούν
Κι όταν η νύχτα ξημερώνει
Τρομάζω αν δεν είσαι μόνη
Κι αν άλλα χείλη για «καλημέρα» σε φιλούν

Μα δεν τελειώσαμε.....

 

 

 

Смотрю на старые фотографии
Наши маленькие истории
Улыбки что сохранены на бумаге
Читаю открытки, твои письма
И на холодильнике твои записки
И я живу тем, что тебя напоминает

Но мы не закончили
Не может быть, говорю тебе, мы не закончили
Просто время немного заморозили (остановили)
Я это помню, это ты сказала и исчезла
И ты клялась
Но из жизни моей исчезла теперь
Не верила никогда в мою любовь
Но мы не закончили с тобой

Я еще терплю и пусть напиваюсь
Раненное сердце мое потерпи
Но я выдержу, говорю тебе, и пусть бьюсь и плачу
В мои объятья она вернется в один прекрасный день

Пишу песни, что причиняют боль
И из глаз моих текут
Две грозы из слез, что просят тебя
И когда ночь рассветает
Пугаюсь, вдруг ты не одна
А вдруг другие губы целуют тебя "с добрым утром"

Но мы не закончили....

 

Перевод: Нина Назлидис

 

Еще переводы песен Адониса Ремоса:

Ποιά νομίζεις πως είσαι;

Ντροπή Σου

Μπορεί να βγω

 Η νύχτα δυο κομμάτια 

Μια αναπνοή

 Τέρμα η ιστορία 

Νύχτες μοναξιάς

Οι Αγγελοι

Σ' αγαπώ...

Μη φύγεις

Συγγνώμη..

Θα 'πρεπε

Κι είχα τόσα να σου πω

 

 

 

 

 

Φεγγάρια Χάρτινα

Αντώνης Ρέμος

Στίχοι: Όλγα Βλαχοπούλου
Μουσική: Αντώνης Βαρδής

Να `ρθει μια βροχή τους δρόμους να κλείσει
και συ σαν σκιά από το παράθυρο να μπεις
εκεί να σταθείς χωρίς να μιλήσεις
οι λέξεις ξεχνιούνται θα δεις

Μπορεί να έφυγες, μπορεί να έφυγες
πάντοτε ήσουνα αλλού μα τώρα ξέφυγες
μπορεί να έφυγες μπορεί να ξέχασες
σημάδια έβαλα στο δρόμο μα τα έχασες

Φεγγάρια χάρτινα κρεμάω στον ουρανό
και συ τα έκαψες, κι εσύ τα έκαψες

Αέρας να `ρθει τα ίχνη να σβήσει
που χρόνια μετά,
εσένα θυμίζουν δυνατά
συρτάρια κλειστά, που έχω ανοίξει
σε νιώθω και ας είσαι μακριά

 

Пусть пойдет дождь и перекроет дороги
И ты как тень войдешь из окна
Там остановишься не разговаривая
Слова забываются, увидишь.

Возможно, ты и ушла, возможно, ты и ушла
Ты всегда была не здесь, но теперь "перебрала"
Возможно, ты и ушла, возможно, ты забыла
Я оставил знаки на дороге, но ты потерялась

Луну бумажную повешу на небо
но ты сожгла ее, но ты сожгла ее

Пусть подует ветер, и сдует следы,
которые, после стольких лет,
напоминают о тебе так сильно
закрыты ящики, что открыл для тебя
Я чувствую тебя (здесь) хотя ты далеко.

Перевод: Нина Назлидис