Читаем на греческом и русском языках:

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ – “Να σου πω μια ιστορία”

Επανάσταση

ΚΑΙ,ΞΑΦΝΙΚΑ, ακούστηκε το κουδούνι.
«Είσαι εκεί;» άκουσα. «Είναι ώρα!»
«Τώρα, έρχομαι» απάντησα μηχανικά.
«Είναι ήδη αργά. Άνοιξε την πόρτα,»

Ήμουν απαυδισμένος.

Σκέφτηκα να πάρω το σφυρί και να το κάνω ...

Με λίγη τύχη θα μπορούσα, με ένα μόνο χτύπημα, να τελειώνω με το ασταμάτητο μαρτύριο.

Θα ήταν θαυμάσιο.

Όχι άλλοι έλεγχοι ...

Όχι άλλη βιασύνη ...

Όχι άλλη φυλακή!

Αργά η γρήγορα, όλοι θα μάθαιναν τι έκανα ...

Αργά η γρήγορα, κάποιοι; θα έβρισκε το θάρρος να με μιμηθεί. ..

Και μετά, ίσως άλλος ... Κι άλλος ...

Και πολλοί άλλοι θα έπαιρναν κουράγιο
Μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα έπρεπε να τελειώνουμε μια για πάντα με την καταπίεση.
Να απαλλαγούμε μια για πάντα με την καταπίεση.
Να απαλλαγούμε οριστικά απ΄αυτά.
Να απαλλαγούμε απ΄αυτά απ΄όλες τους τις μορφές...
Σύντομα συνειδητοποίησα ότι το όνειρό μου ήταν ανέφικτο.

Η σκλαβιά μας μοιάζει να είναι, την ίδια στιγμή, και η μόνη μας επιλογή ...

Εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε τις φυλακές μας, και τώρα, χωρίς αυτές, η κοινωνία δεν θα υπήρχε.

Είμαι αναγκασμένος να το παραδεχτώ ...

Δεν θα ξέραμε να ζήσουμε χωρίς ρολόγια!

 

 

Протест

— Ты здесь? — спросили. — Уже пора!
— Иду, — ответил я автоматически.
— Уже поздно. Поторопись.

Мне это надоело.

Я решил взять молоток и ударить…
Чуть-чуть удачи,
и бесконечные страдания прекратятся.

Было бы прекрасно.

Больше никто не смотрит…

Больше никто не подгоняет…

Больше никакой тюрьмы!

Когда-нибудь все узнают о моем поступке…
Когда-нибудь кто-то сделает так же…
А затем еще кто-то…
И еще…
И многие набрались бы храбрости.
Надо навсегда покончить с ними.
Отделаться от них, какие бы они ни были…

И вдруг я понял, что моя мечта несбыточна.
Наше рабство вошло в нашу жизнь…
Мы создали себе оковы
и теперь без них не можем жить.
Необходимо это признать…
Мы уже не сможем жить без часов!

 

 

 

 

 

 

Греческий
язык
каждый день